این اولین پستم . . .

-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-

مي آيي به اولين سطر ترانه سفر كنيم؟

به هيُ خنده هاي همان شهريورِ دور!

به آسمانِ پرستاره ي تابستان و تشنگي!

به بلوغ بادبادك و بي تابي تكرار

به پنجشنبه هاي پاكِ كوچه گردي...

كوچه نشين و كتاب ساز!

هميشه مرا به اين نام مي خواندي!

مي گفتي شبيه پروانه اي هستم،

كه پيله ي پاره ي كودكيِ خود را رها نمي كند!

آن روزها، آسمانِ ‌بوسه آبي بود!

آب هم در كاسه سفال صداقتمان،

طعم ديگري داشت!

تو غزل هاي قديمي مرا بيشتر مي پسنديدي!

رديفِ تمام غزل ها،

نام كوچكِ دختري از تبار گل ها بود!

تو بانوي تمام غزل ها بودي

و من تنها شاعرِ شادِ اين حواليِ اندوه!

هميشه مي گفتم،

كسي كه براي اولين بار گفت:

«سنگ مُفت و گنجشك مفت»

حتماَ جيك جيكِ هيچ گنجشكِ كوچكي را نشنيده بود!

حالا،

سنگِ تمام ترانه هاي من مُفت و

گنجشكِ شاد و شكار ناشدنيِ چشم هاي تو،

آنسوي هزار فاصله سنگ انداز و دست و قلم!



یغما گلرویی