زندگي زيباست زشتيهاي آن تقصير ماست، در مسيرش هرچه نازيباست آن تدبير ماست! زندگي آب رواني است...... روان ميگذرد... آنچه تقدير من و توست همان ميگذرد -_-_-_-_-_-_-_- من صبورم اما ... به خدا دست خودم نيست... اگر مي رنجم يا اگر شادي زيباي تو را ، به غم غربت چشمان خود مي بندم من صبورم اما ... چقدر با همه ي عاشقيم محزونم ! و به ياد همه ي خاطره هاي گل سرخ مثل يک شبنم افتاده ز غم مغمومم من صبورم اما ... بي دليل از قفس کهنه شب مي ترسم بي دليل از همه تيرگي تلخ غروب و چراغي که تو را از شب متروک دلم دور کند مي ترسم من صبورم اما ... آه ... اين بغض گران صبر چه ميداند چيست
